सख्या सजना दिलबरा
घेऊन चला हो मज आपुल्या घरा ||धृ||
ओढ तुमची छळते राया
तुमच्या ओढीनं सुकली काया
कसे सांगु मनातलं तुम्हा दिलबरा
घेऊन चला हो मज आपुल्या घरा ||1||
मनी विचारांचं उठतं काहूर
विरह वाढतो मनी वाटते हुरहूर
कधी होईल भेट आपुली दिलबरा
घेऊन चला हो मज आपुल्या घरा ||2||
सख्या सजना तुम्हीच माझे
भेटुन मज उतरवा विरहाचे ओझे
यावे भेटीस आता तुम्ही दिलबरा
घेऊन चला हो मज आपुल्या घरा ||3||
कवी. राहुल दादा बिचकुले
यवत, ता. दौंड, जि. पुणे.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा
धन्यवाद @ माझी लेखणी