मंगळवार, २५ डिसेंबर, २०१८

गुरू

माझे मन ( काव्य १ ) 

गुरु 

जेव्हा मी आलो जन्माला 
तेव्हा कोण गुरु मला भेटला 
ज्यानं मला हो असा घडविला    || धृ ||

माझ्या मुखी उच्चार आला जो पहिला 
नमन माझे ते गृरुसमान आईला 
जिने धरिले बोटाला 
चार पाऊले चालविला 
असा मला हो घडविला 
तोची गुरु माझा पहिला   || १ ||

मुखात उच्चार आई बरोबर बाबा 
कोणत्याही क्षणी पाठीशी खंबीर उभा 
जगण्या वागण्यात ज्यांनी आधार दिला 
नमस्कार माझा त्या गुरुसमान बाबाला 
ज्यांनी मला हो असा घडविला  || २ ||

मी जेव्हा हा समाज पहिला 
जयांन मला शिकवलं समाजात जगायला 
काय सांगू हो त्याच्या रुपाला 
हातामध्ये छडी पेन तो कोटाला 
नमन माझे ते शिक्षकासमान गुरूला 
ज्यांनी मला हो असा घडविला || ३ || 

जेथे मला मार्ग मिळाला 
तोची गुरु माझा झाला  
नमन माझे त्या समाज कुटुंबाला 
ज्यांनी मला हो असा घडविला   || ४ || 

लळा वाचनाचा लागला 
ग्रंथ मी मनान पूजिला 
नमन माझे त्या ग्रंथाला 
ज्यांनी मला हो असा घडविला  ||५ ||

असा गुरु मला भेटला 
मार्ग जगण्याचा दावला 
नमन माझे त्या गुरूला 
ज्यांनी मला हो असा घडविला || ६ ||

जीवनात मान हो गुरूला 
नमन माझे त्या गुरूच्या अदृष्य रुपाला 
गुरु मानिले मी अनुसयेच्या बाळाला 
त्याची महान माझ्या दत्तगुरूला 
जयांन मला हो असा घडविला || ७ ||

© कवी : राहुल दादा बिचकुले .


नमस्कार मित्रांनो... 
                          जीवनात आपण यशस्वी होत असताना.. आपल्या यशाच्या पाठीमागे कोणाचा तरी हात असतो. आणि तो हात म्हणजे आपल्या गुरूचा. आपला जन्म झाला कि आपल्याला चालायला बोलायला शिकविते ती आपली आई हि आपली पहिली गुरु असते. त्यानंतर आपले लाड पुरविणारे आपल्या पाठीशी खंबीरपणे उभे राहणारे आपले वडील हे आपले दुसरे गुरु असतात. यापुढे आपल्याला ज्ञान घेण्यासाठी शाळेत जावे लागते. तेव्हा आपले शिक्षक एक आदर्श विध्यार्थी बनावा यासाठी मार्गदर्शन करतात.  ते शिक्षक आपले गुरु असतात. त्याच ते आगळवेगळ रूप खरच विद्यार्थ्यांना घडविण्यासाठी रुबाबदार असते. या समाजातून आणि आपल्या कुटुंबातून  हि आपल्याला अनेक नाविन्यपूर्ण  गोष्टी शिकायला मिळतात. तो समाज आणि कुटुंब  नकळतपणे आपले गुरु होऊन जातात.  आता एक महत्वाचा गुरु म्हणजे जो आपल्याशी कधीच बोलत नाही तो ग्रंथ हा आपला गुरु असतो. तो निस्वार्थी पणे ज्ञानदानाच कार्य करत असतो. असे अनेक गुरु माणसाच्या आयुष्यात येतात आणि एक एक गुण वाढवत माणसाला आदर्श बनवण्याचे कार्य करतात.
      माझ्या जीवनात या सर्व गुरूंना आदराचे स्थान आहे. त्याचबरोबर एक अदृष्य गुरु माझ्या जीवनात अनमोल कार्य करत आहे. मी लहान असताना त्या माझ्या गुरूची सेवा करायचो तो गुरु म्हणजे अत्रीअनुसया पुत्र गुरदेव दत्त आजही ते माझे मन म्हणून कार्य करतात. म्हणजे मी लहानपणापासुन माझ्या मनाने जो चांगला आदेश दिलेला असतो. तो माझ्या गुरुदेवने दिला आहे असे मी समजतो. 

माझ्या सर्व गुरूंना माझी हि कविता समर्पित करतो......
 माझे मन... माझा काव्यसंग्रह २०१३ पासून काव्यप्रवाहात  

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

धन्यवाद @ माझी लेखणी

महाराज आज स्वराज्याला पुन्हा तुमची गरज आहे...

जगामध्ये हेवा वाटावा असा माझा राजा पुन्हा जन्मा यावा... महाराज... ऋणानुबंध जोडले स्वराज्याचे  भाग्य असावे असे आमुचे मावळे व्हावे...