प्रेमांकुर २

अपर्णा बोलू लागली - आज मी या निकालात दुसरी आले. परंतु एवढा आनंद झाला आहे की, जो पहिले आले असते तरी झाला नसता ! कारण तुझ्यासारखा स्पर्धक मला मिळाला आणि त्यामुळे मी एवढ्या मार्कने दुसरी आले. मी पहिली आले तेव्हा तू माझा सन्मान केला. आज तू पहिला आला आहेस आज मी तुझा सन्मान केला.  मला अभिमान वाटतो कि तुझ्यासारखा मित्र आयुष्यात प्रत्येक वाटेवर मिळाला पाहिजे.
ती माझ्या डोळ्यात पाहून एकदा गोड हसली आणि स्टेजवरून खाली निघून गेली. मी ही सर्वांचे आभार मानुन स्टेजवरून उतरून खाली आलो.
कार्यक्रम संपला...
सर्वजण घरी निघाले...
मीही निघालो....
तोच अपर्णाने आवाज दिला. रघु !
मी थांबलो. ती जवळ आली आणि बोलु लागली...
रघु सॉरी! वर्षभर मी खुप त्रास दिला तुला... पण तू मात्र माझ्या मनात घर केलंस. एक प्रेमाचा नवा अंकुर निर्माण केलास.
पण ?
पण काय !
मी आता आमच्या गावी पुढे शिकण्यास जात आहे. तुझ्यासारख्या मित्रमैत्रिणींना सोडून जाणं खरंतर जीवावर आलंय पण जावं लागेल. मी नाही विसरणार तुला या शाळेला. प्रत्येक वर्षी आपण एक दिवस नक्की भेटत जाऊ या शाळेत....
मीही मान डोलावून प्रतिउत्तर दिले.
शेवटी ती एवढंच बोलली....
तुझ्याबद्दल खुप आदर वाटतो...
मनात एक प्रेमाअंकुर रुजतो आहे. त्याला जपण्याचा प्रयत्न करीन. नशीब असेल तर भविष्यात पालवी फुटेल...
विसरु नकोस.. !
उज्वल भवितव्यासाठी खुप खुप शुभेच्छा..!!
नाही विसरणार म्हणत तिला शुभेच्छा देऊन मी आणि ती दुःखी मनाने आपापल्या रस्त्याने चालु लागलो....

आज आता वर्ष होत आलं आहे मी माझे ध्येय ठरवून वाटचाल करीत आहे. तिने दिलेला पेन आजही खिशाला दिमाखात लावुन  प्रेमाअंकुर जपण्याचा प्रयत्न करीत आहे.

ती सध्या काय करीत आहे ?

लेखक : राहुल दादा बिचकुले 

फोटो स्त्रोत - इंटरनेट