बैल पोळा कविता

 

वर्षाकाठी हो सण एकदा

बैल पोळा आला

आला आला आला बैलपोळा आला

आता सजवू नंदीला, सजवू बैलाला

आयुष्य भर त्याने दिली हो साथ

सोनं पिकवलं आपल्या शेतात

त्याचे ते ऋण उतराई म्हणून

आज या सणाला करूया पुजन

दुःख भरल्या जिवनात 

ओढूनी नांगर

हलका केला माझ्या 

डोईवरचा भार

दुःख दूर केलं

दिलं सुखाचं हो दान

आज या सणाला करूया पूजन

चढविली अंगावरी मोतीयाची झुली

सुंदर रंगानं बैलं सजविली

भाळी बाशिंग शोभतया छान

आज या सणाला करूया पूजन

शेतकरी दादा करी उपवास 

प्रेमानं भरवी पुरणपोळीचा तो घास

गळ्यात बांधल्या अलंकार माळा

शिंगात शिंगोळ्या शोभती छान

आज या सणाला करूया पूजन

शेतकरी बैलं यांचं वेगळंच नातं

दुःख होऊद्या कोणाला

पाणी दोघांच्या डोळ्यात

जगामधी बळीराजाला वेगळाच मान

आज या सणाला करूया पुजन

कवी/शेतकरी मित्र : राहुल दादा बिचकूले

बैलपोळा

 

 तुझा सण आज सर्जा राजा

आज पोळ्याला करितो पूजा

ऋण अपार तुझं र

शेत माझं पिकलं 

तुझ्या सोबतीनं माझं

दिस दुःखाच सरलं

माझ्या दुःखाच्या दिसात

आसवं होतं तुझ्या डोळ्यात

नाही मिळालं पोटभर

तरी ओढला नांगर

तुझ्या कष्टानं पिकलं शिवार

माझ्या डोईवरचा तु उतरविला भार

चीज झालं तुझ्या कष्टाचं 

दिस आज आलया सोन्याचं

ये सर्जा ये राजा

आज पोळ्याला करितो तुमची पूजा

नाही आता दुःख कशाचं

दिस आलया सोन्याचं

तुम्हा आता सजविल

अंगा टाकुनी झुल 

शिंगे करुनी चमकदार

रंग भरील अंगावर

तुम्ही दावणीची शोभा माझ्या

माझा लाडका सर्जा राजा

गॉड घास भरवील

दृष्ट तुमची काढील

ऋण तुमचं अपार

माझ्या डोईवर भार 

सेवा केली आजवर

आज तुमची सेवा मी करणार

या पोळ्याच्या सणाला

मी पूजितो रे तुम्हाला

तुमची साथ संसाराला

कमी नाही मग कशाला

कवी. राहुल दादा बिचकूले

शेतकरी मित्र

कमी नाही कशाला

शुभ दिवस ( कविता )

 

शुभ दिवस शुभ रात्री 

आहे तरी काय

रोज रोज येती संदेश

समजतच नाय

सकाळ दुपार संध्याकाळी

मोबाईल वाजतो प्रत्येक वेळी

असतो त्यावर एकच संदेश

शुभ रात्री आणि शुभ दिवस

माणुस गुंतला कामात रोज 

नसतो वेळ उदया ना आज

मित्र पाठवती एक संदेश 

सुंदर आहे आजचा दिवस

सुंदर आहे आजचा दिवस

विचार बदलवतो हाच संदेश 

चैतन्य निर्माण होते मनात

आनंद निर्माण होतो कामात

प्रत्येक दिवस सुंदर आहे

प्रत्येक दिवस नवीन आहे

नवीन दिवसाची नवी सुरुवात

आनंदाची होते बरसात

शुभ दिवस सुंदर दिवस

हाच संदेश आठवा मनी

आंनद मिळेल क्षणोक्षणी

शुभ दिवस सुंदर दिवस

सुंदर दिवसाच्या सुंदर आठवणी

      कवी : राहुल बिचकुले

🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞

आम्ही शेतकरी (व्हिडीओ कविता)

बाहेर फिरतोय कोरोना सुर ( कविता )

फोटो स्रोत - इंटरनेट ( प्रतिकात्मक चित्र )

जग थांबलय आता हो सारं 

तुम्ही करा थोडा विचार

बाहेर फिरतोय कोरोनासूर

जपा आपलं आपणच घरदार

मास्क लावूया तोंडाला

हाताला लावू सॅनिटायझर

सुरक्षित राखुनी अंतर

ठेवू कोरोनाला आपण दूर

बाहेर फिरतोय कोरोनासूर

जपा आपलं आपणच घरदार

विनाकारण फिरणं टाळा

बसेल कोरोनाला हो आळा

थोडा करावा सर्वांनी विचार

कोरोना ला ठेवूया दुर

बाहेर फिरतोय कोरोनासूर

जपा आपलं आपणच घरदार

करू गरम पाण्याचा वापर

घेऊ संतुलित आहार

नको आता हो जागर

आराम आहे आधार

बाहेर फिरतोय कोरोनासूर

जपा आपलं आपणच घरदार

दिसता लक्षण करू उपाय

नको कोणाला व्हावा अपाय

थोडं राहुनी आपण दूर

वाचवू शकतो घर परिवार

बाहेर फिरतोय कोरोनासूर

जपा आपलं आपणच घरदार

दिवसागणिक संख्या वाढतेय

आपल्याला हेच सांगतेय

नियम पाळावे लागतील सारं

हाच जगण्याचा आधार

बाहेर फिरतोय कोरोनासूर

जपा आपलं आपणच घरदार

 कवी. राहुल दादा बिचकुले.

सावलीचा आधार (कविता) हरितवारी फाउंडेशन, नाथ देवराई फाउंडेशन तसेच सर्व वृक्ष प्रेमींना हि कविता सहृदयी समर्पित ...

उघडं बोडकं उजाड रान

डोईवर तापतंय ऊन

वारा सुटेना काही गार

कुठे भेटेना सावलीचा आधार

कसा बदलला हा काळ

एकेकाळी होता सुकाळ

आज पडला का दुष्काळ

माणसाच्या कर्माची ही फळं

बांद बांधुरे राहीले ना नीट

झाड दिसेना दुरवर कुठं

होती झाडे थोडीफार

पण माणुस स्वार्थी फार

चार पैशासाठी तोडली झाडं

ना ठेवली बुंधा ना खोड

आता झाडं लावण्या नाही सवड

पण निसर्गाच्या ताकदीला नाही तोड

नाही पडणार पाऊस इथं

झाडं नसतील जिथं जिथं

पक्षी होतील हद्दपार

किडं खातील शेत शिवार

जातील निघुन मधमाश्या

फळ पिकांची होईल दुर्दशा

नका ठेऊ तुम्ही आशा

विकासाची सोडा आता भाषा

विकास संपेल

निसर्ग कोपेल

मग येतील मरण कळा

संपेन निसर्गाचा जिव्हाळा

म्हणुन सांगतो ऐका

निसर्गाला तुम्हींहो जपा

ताकद मोठी निसर्गाची 

परीक्षा नको निसर्गाची

तुम्ही लावा भरपुर झाडं

नाही दिसणार उघडं बोडकं शिवार

धरणी दिसेल हिरवीगार

पक्षी येतील इथेहो फार

नाही कीड पडणार पिकावर

पिके येतील जोमदार

मधमाश्या गोंगावतील

बहरतील फळं नी फुल

हि आहे निसर्गाची कमाल

हे आहे झाडांचे मोल

समजून घ्यावं आता थोडं

प्रत्येकांनी लावावी झाडं

नाही लागणार आता ऊन

हिरवीगार दिसतील रान

गोंगावेल वारा गारगार

नाही लागणार शोधावा सावलीचा आधार

नाही लागणार शोधावा सावलीचा आधार

वृक्षमित्र कवी : राहुल दादा बिचकुले 

हरितवारी फाउंडेशन 

नाथ देवराई फाउंडेशन माणकोबा वाडा 

तसेच सर्व वृक्ष प्रेमींना हि कविता सहृदयी समर्पित ...

झाडे लावा झाडे जगवा, धरणी माईला हिरवा शालू नेसवा....