गुरुवार, १७ सप्टेंबर, २०२०

बैल पोळा कविता

 


वर्षाकाठी हो सण एकदा

बैल पोळा आला

आला आला आला बैलपोळा आला

आता सजवू नंदीला, सजवू बैलाला


आयुष्य भर त्याने दिली हो साथ

सोनं पिकवलं आपल्या शेतात

त्याचे ते ऋण उतराई म्हणून

आज या सणाला करूया पुजन


दुःख भरल्या जिवनात 

ओढूनी नांगर

हलका केला माझ्या 

डोईवरचा भार

दुःख दूर केलं

दिलं सुखाचं हो दान

आज या सणाला करूया पूजन


चढविली अंगावरी मोतीयाची झुली

सुंदर रंगानं बैलं सजविली

भाळी बाशिंग शोभतया छान

आज या सणाला करूया पूजन


शेतकरी दादा करी उपवास 

प्रेमानं भरवी पुरणपोळीचा तो घास

गळ्यात बांधल्या अलंकार माळा

शिंगात शिंगोळ्या शोभती छान

आज या सणाला करूया पूजन


शेतकरी बैलं यांचं वेगळंच नातं

दुःख होऊद्या कोणाला

पाणी दोघांच्या डोळ्यात

जगामधी बळीराजाला वेगळाच मान

आज या सणाला करूया पुजन



कवी/शेतकरी मित्र : राहुल दादा बिचकूले

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

धन्यवाद @ माझी लेखणी

महाराज आज स्वराज्याला पुन्हा तुमची गरज आहे...

जगामध्ये हेवा वाटावा असा माझा राजा पुन्हा जन्मा यावा... महाराज... ऋणानुबंध जोडले स्वराज्याचे  भाग्य असावे असे आमुचे मावळे व्हावे...