व्हय म्या तुळसा
कमरी घेऊन कळसा
चालते बाई झपझप
डोईवर तळपतो सूर्यदेव खुप
पायी पैंजण
कमरी घेऊन कळसा
चालते बाई झपझप
डोईवर तळपतो सूर्यदेव खुप
पायी पैंजण
करी रुणझुण
कशी डुलते झुलते
देहाची कमान
चाल रुबाबदार
कमरी घागर
शोभते गवळण
चपळ नार
उन्हाच्या झळा
अंगी झेलते
तप्त अंगार पायी
तुडवीत चालते
मुखी हावभाव
जणु मुरलेली सुगरण
सुगरणीला देईल तोड
असं आहे हे वागणं
व्हय व्हय म्या तुळसा
कमरी घेऊन कळसा
चालती झपझप वेगानं
भागविण्या तहानलेल्याची तहान
© कवी : राहुल दादा बिचकुले
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा
धन्यवाद @ माझी लेखणी