बुधवार, २७ फेब्रुवारी, २०१९

माझ्या मराठीचा गंध मधुर भाषिक सुगंध

मराठी भाषा दिनाच्या "लेखणी माझे जिवन ब्लॉग व वारसा संस्कृतीचा युट्युब चॅनेल्स" च्या वाचक आणि प्रेक्षकांना खूप खूप शुभेच्छा.

माझी मराठी
माझी मराठी
बोल वळविता वळती
सहज साधी सोपी
माय मराठी सर्वांना कळती ....

माझ्या मराठीचा गंध
मधुर भाषिक सुगंध
माझी मराठी निर्मळ
सुंदर बोलीचा दरवळ

माझी माय मराठी
अक्षरी सुंदर वळणदार
कधी मृदू मुलायम शब्द
कधी होती धारदार

माझी भाषा मराठी
माझी आशा मराठी
माझा ध्यास मराठी
माझा श्वास मराठी
माझा देश मराठी
माझा वेश मराठी
मी मराठी
आम्ही मराठी
आमुची माय मराठी

जय शिवराय...... जय हिंद..... जय महाराष्ट्र

कवी : राहुल दादा बिचकुले 

सर्वांना मराठी भाषा दिवसाच्या शुभेच्छा मराठी

माझे मराठी भाषा दिवसाच्या दिवशी पहिले मराठी गीत प्रदर्शित
प्रेमाचा झांगडगुत्ता
माझे आणि माझ्या टीमचे नवीन गाणे
प्रेमाचा झांगड गुत्ता

गीत - राहुल दादा बिचकुले
गायक - बाजीराव होले
सहगायक - विलास होले
सहकार्य - सुभाष बिचकुले
संगीत - विशाल राऊत
ओम स्टुडिओ
निर्माता - विलास होले
https://youtu.be/5c-ajBcp_QM

रविवार, २४ फेब्रुवारी, २०१९

भूक

भुक आणि सुखाला 
पारखं झालो आपुन
नाही आधार कुणाचा
कृश झालं देह 
भुक मेली अन्नवाचून

नको घाबरुस चिंगे
दैव फिरलंय आज
रोज दिसत्यात पैशावाली
मोल नाही त्यांलें भूकंच

तुझा आधार तुझा दादा
छातीशी कवटाळून जपीन तुला
हाच बांधल्या राखीचा ग वादा

करोडोंच्या गर्दीत
आहे बऱ्याच वाईट नजरा
नजरा चुकवीत जपीन तुला
नाही शिवु देणार अंगी वारा

पाटीवरच शिक्षाण नको ग मले
जगण्या वागण्याचं शिक्षाण शिकुन 
नमविण भले भले

तुच माझा जीव 
तुच  माझा श्वास 
तुझ्यासाठी जगण्याचा
करितो अट्टाहास

चिंगे घाबरू नको 
आहे आधार मी
जीवनाच्या या वाटेवर 
कष्ट करून जगविन 
नाही करणार हाजी हाजी

कवी. राहुल दादा बिचकुले

शेतकरी जगाचा आधार

दिस आला माथी
बाप करतोया घाई 
नाही गेलो शेता लेका 
जग उपाशी ते राही

जगाचं ते पॉट
आहे आपल्याच हाती
कष्ट केल्यावर आपुन
काळी आई सोनं देती

नाही बसुन चालायचं
सपान बांधलं उराशी 
जगाचं हे ओझं पाठी
कुणी राहो ना उपाशी

संकटं ती किती 
येती आणि जाती
तरी माघ हटायच नाही
आपुन पिकवायची ही शेती

कितीही होऊदे दुःख
नको वाकडा विचार
कर्तव्य हे आपलं
आपुन जगाचा आधार
आपुन जगाचा आधार


कवी : राहुल दादा बिचकुले

शनिवार, २३ फेब्रुवारी, २०१९

गावाकडची माणसं

गावाकडची माणसं
आपलं गाव आणि आपलं नाव प्रत्येकानं जपलं पाहिजे.
कारण आपलं गाव आणि आपलं नाव हेच सर्वात जास्त अभिमानाने सांगण्यासारखं असतं.
गाव माझं गाव
आणि नाव माझं नाव
गावाचं नाव किंवा आपलं नाव यावर कधी डाग पडला तर ते आपण कोणालाही सांगु शकत नाही.
म्हणुन आपलं गाव आणि आपलं नाव जपण्याचा प्रयत्न करा.

लेखक : राहुल दादा बिचकुले

सोमवार, १८ फेब्रुवारी, २०१९

झुकल्या वाटा थकल्या सावल्या
विरल्या पाऊलखुणा
उंच आभाळी मेघ दाटले
साकारली कला 
चित्र दिसते सुंदर भारी
भाव प्रेमाचा चेहऱ्यावरी
वाटते मनाला माझ्या
दोन दोस्त मिळाले एकमेका
निसर्गाची कला भारी
चित्र प्रेमाचे  भारी चितारी
वाटते मनाला माझ्या
भेट हि बापलेकाची
दृश्य भारी साठवू नयनी
चित्र रेखाटले कुण्या कुंचल्यानी
हि तर निसर्गाची किमया
नभातुनी साकारली निखळ प्रेमाची दुनिया

कवी राहुल दादा बिचकुले

मंगळवार, १२ फेब्रुवारी, २०१९

पावन भूमी खंडोबारायाची ( एकेरीवाडी )


पावन भूमी खंडोबा रायाची
काय महती सांगु एकेरीवाडीची
माणसं आहेत प्रेमळ
पसरला माणुसकीचा दरवळ

साधेपणा भरला साऱ्या माणसांत
देव खंडोबा राहतो एकेरीवाडीत
माणसं शेतात राबती
नाव आहे तालुक्यामधी

साधी भोळी माणसं इथं
जपती आजही माणुसकीच नातं
माणूस म्हणून जगती
देव माणसांत शोधती

इथं माणसाला मान
होतो पाहुण्यांचा सन्मान
नाही कोणाचा अपमान
हिच गावाची शान

हि भूमी शेतकऱ्यांची
शेतकरी कष्टकऱ्यांची
कामाला जोड कष्टाची
नजर गावावर खंडोबाची

धन्य धन्य एकेरीवाडी
धन धान्य शेती बाडी
ख्याती तालुक्यात गावाची
एकेरीवाडीच्या खंडोबाची

पावन भूमी खंडोबा रायाची
काय महती सांगु एकेरीवाडीची
माणसं आहेत प्रेमळ
पसरला माणुसकीचा दरवळ

© कवी राहुल दादा बिचकुले

संदर्भ : माहिती संकलन - भटकंती दौंड तालुका श्रीकांत हंडाळ  

आता कसं वाटतया गार गार


आता कसं वाटतया गार गार

प्रेमाची नशा आन जीवाची दशा
कळना काय ते खर
आता कसं वाटतया गार गार
गार गार गार गार गार गार
कसं वाटतया गार गार

जीव प्रेमात हा पडला
नसता प्रसंग हातून घडला
आता मनाला प्रश्न पडला
कसं सांभाळू प्रेमाला

आईटम मिळाला झ्याक लई
पण प्रेमाच खर नाही
मनाला बोच आन खिशाला ओझ
सहन होत नाही हे सार

आता कसं वाटतया गार गार
गार गार गार गार गार गार
कसं वाटतया गार गार

तिची नशीली ती अदा
झालो तिच्यावर मी फिदा
मग करून टाकला वादा
केला प्रेमाचा माझ्या सौदा

सौदा हा घडला आन प्रसंग नडला
भेटना झाली लवकर
पडलं ओझं मनावर
या प्रेमाच नसत काही खर

आता कसं वाटतया गार गार
गार गार गार गार गार गार
कसं वाटतया गार गार

या पोरीच्या फिरन माग माग
जीव रात रात जाग
काय नशिबाला भोग
केला स्वप्नांचा मी त्याग

त्याग मी केला
कसं विसरू प्रेमाला
धोका तीन मला दिला
पडला मनाला विचार
प्रेमाचं नसत काही खर

आता कसं वाटतया गार गार
गार गार गार गार गार गार
कसं वाटतया गार गार
© कवी : राहुल दादा बिचकुले

माहेर


माहेर

माहेर माहेर
आहे मायेचा सागर
एक हक्काचा आधार
निखळ प्रेमाचा निर्झर

माहेर नातं रक्ताच
व्यासपीठ बोलण्याच
हक्कान मागण्याच
आहे हक्काच कोठार

माहेर एक जिव्हाळा
माहेर दु:खावर फुकंर
माहेर मायेचा हात
माहेर मुलीच जन्मघर

असं हे माहेर
नदीचाच एक तीर
अल्याड माहेर पल्याड सासर
असं हे माहेर माहेर

© कवी राहुल दादा बिचकुले

खेळ कुस्तीचा


खेळ कुस्तीचा

खेळ कुस्तीचा
नाही मस्तीचा
अहंकार मनात धरू नका

कधी वरचड
कधी होईल हार
खचुन कुणी जावु नका

जरी असेल तुमचं नावं
तरी भेटतो रावाला राव
नको अहंकार जपा मनस्थिती
नाहीतर चारील तुम्हाला माती

खेळ ताकदीचा
आहे डोक्याचा
अंहकारात कधी जावु नका
समोरच्याला पाण्यात पाहु नका

खेळ खेळावाणी जपा
नको दुष्मनी नको वैरी
काल तुम्ही जिंकला
आज बनु नका अहंकारी

खेळ कुस्तीचा
नाही मस्तीचा
अहंकार मनात धरु नका

© कवी : राहुल दादा बिचकुले

शनिवार, ९ फेब्रुवारी, २०१९

भटकंती.... श्रीकांत हंडाळ यांना काव्य भेट


भटकंती

करीतो भटकंती गावोगावी जाऊनी
इतिहास दाखवुया
दौंड तालुक्याचा शोध घेऊनी

मी श्रीकांत
जपतो छंद
गावोगावी भटकंती चा
माणसं जोडण्याचा

गावोगावी जाऊनी
सारं गाव पाहुनी
घेतो शोध इतिहासाचा
गावच्या सौंदर्याचा

पाहिली अनेक गावं सुंदर
आहेत गावामधी मंदीर
मंदिर एकीचं प्रतीक
होतो सारा समाज तेथे एक

समाजाकडून मिळवुन माहिती
काय विशेष गावामधी
करुनी लेखन देतो प्रसिद्धी
गावाचं नाव होतं तालुक्यामधी

दौंड तालुक्यात अनेक गावाला
इतिहास सुंदर लाभला
आदर्श घालून देती जगाला
नजर ना लागो सुंदर गावाला

इथं अनेक माणसं भेटली
आहे प्रेमळ मनानं चांगली
काही भेटली साधी भोळी
धावुन येतील वेळी अवेळी

काय साधलं भटकंतीनं
एक सुंदर जीवन जगणं
माझ्या माणसांना भेटणं
प्रेम जिव्हाळा वाटणं

मी श्रीकांत
जपतो छंद
गावोगावी भटकंतीचा
माणसं जोडण्याचा

माझी हि भटकंती कविता माझे मित्र ज्यांना भटकंतीची अपार आवड असा साधा माणुस श्री. श्रीकांत सुदाम हंडाळ, केडगावकर यांना माझ्याकडुन भेट...

ध्येय आणि ध्यास 
मनात असावी लागते आस 
तेव्हाच घडतो इतिहास 
इतिहास घडविण्यासाठी 
असावा लागतो ध्येयवेडा माणुस 

असा ध्येयवेडा माणुस ज्याने आपल्या नोकरीतून सुट्टीचा वेळ काढुन आपली आवड म्हणुन जो भटकंती चा छंद जोपासला त्यातुन दौंड तालुक्याचा इतिहास नकळतपणे सर्वांना समजला असा माणुस माझा मित्र आहे याचा मला अभिमान आहे. आणि त्यांच्या कार्याला माझा सलाम आहे. आणि हि कविता त्यांच्यासाठी माझी छोटीसी भेट आहे. 
लेखक : राहुल दादा बिचकुले 

एक महिन्याची काव्यामाला


एक महिन्याची काव्यामाला  ४/०७/२०१८

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला.
धुंद वाऱ्यावरी सैर
साठवी विचारांचं काहूर सुगंधी मनाचा मोहर
मी सांगू कुणाला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला.  1

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
धुंद धुंद वारा बरसती रिमझिम धारा
होऊनिया चिंब शहारे अंग
ऋतू पावसाळा भारी
बरसती रिमझिम सरी
या सरीत भिजले मन
मी सांगू कुणाला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला   2

 मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
किरणे सोनेरी अंगणात आली
धरती हिरवी अंगी रत्ने ल्याली
मन शहारले मन बहरले
सांगू मी कुणाला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला   3

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
लाली लाल गुलमोहर फुलला
आला उल्हास बहर मनाला
पाहुनीया या सुंदर सौंदर्याला
जे भुलवी माझीया मनाला
मी सांगू कुणाला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला  4

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
आवाज ढोलांचा घुमतो कानी
भक्तीनाद निर्माण होतो मनी
धूप दिप सूंदर सुवास
आंनद देतो मनास
काय हे सुंदर भक्तीमाधुर्य
मी सांगू कुणाला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला   5

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
काय बोलू मातृत्वाला
गाय फोडता हंबरडा
वासरू बिलगती आईला
दृश्य मातृत्वाचे छान स्पर्शून जाती मनाला
मी सांगू कुणाला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला  6

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
पालखी निघाली पंढरीला
नमस्कार माझा त्या माऊलीला
एकत्र चालतो अगणित वारकरी मेळा
धन्य तो आषाढी सोहळा
आंनद होतो मनाला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला 7

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
तुकोबा आले आमुच्या गावाला
मन रमले तुकोबाच्या सेवेला
उधाण आले आनंदाला
धन्य तो पालखी सोहळा
मोहवी माझ्या मनाला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला 8

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
धन्य धन्य पालखी सोहळा
पाहू याची देही याची डोळा
राहो सदा संत संगतीला
आंनद मिळेल मनाला
बदलेल आपुल्या जीवनाला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला 9

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
या सांजवेळेला
सूर्य नभी झाकला
लपविले तेजाला
भुलविले माझीया मनाला
मी सांगू कुणाला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला 10

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
आला आला पावसाळा
तरीही जाणवे उन्हाच्या झळा
शेतकरी हात जोडी दुष्काळा
दुःख होतं मनाला
मी सांगू कुणाला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला 11

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
शेतकरी जगाचा पोशिंदा
त्याला पावसाची आशा
धावून ये वरूणराजा
का पोशिंद्याला सजा
नको दुःख शेतकऱ्याला
दुःख होतरं मनाला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मनाला 12

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
चार दिवस झाले उसंत मिळाली नाही
देह आजारी होता तरी मन थांबले नाही
मनातल्या मनात काव्य गुणगुणत राही
सुंदर रचना आल्या ओठी लेखणी विना कागदावर उतरल्या नाही
मी जपतो मनाला मन जपत काव्याला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला 13

मन बाजींद जपत छंद
 आवरू कसं मी मनाला
आज आखाडी एकादशीला
उपास लहान सान बाया बापुड्याला
ओढ लागली मनाला
भेटण्या त्या विठु माउलीला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला 14

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मनाला
गॉड गॉड पोळ्या
त्याला गुळाची ती जोड
आज बारस विठ्ठला
एकादशीचा उपास तरी सोड
करीतो विनवणी तुला विठ्ठला
गोड धोड जेवण बारशीला
जेऊनी तृप्त हो विठ्ठला
मिळेल आंनद माझ्या मनाला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला 15

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
उंच आकाशात पाहता
चंद्र मला दिसला
चांदण्याचा सहवास त्याला
पार भुलूनी तो गेला
त्याच्याकडे पाहता हळुच गाली हसला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला 16

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मनाला
कसं आडवु या स्वैर वाऱ्याला
कसं झाकु चमकणाऱ्या ताऱ्याला
नाही रोखता येत सुर्याच्या तेजाला
कसं रोखु शीतल चंद्राला
नाही थांबवता येत धावत्या मनाला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कस मी मनाला 17

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
ज्यांनी मला घडविला
नमस्कार माझा त्या गुरूंला
गुरू मानले मनाला
पूजीतो त्या उपदेशाला
आचरितो त्या स्वैर विचाराला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला 18

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
आजचा दिवस उजाडला
नाही उल्हास मनाला
शब्द आठवेना मला
कशी निर्माण होईल काव्यमाला
प्रश्न पडला मनाला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला 19

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
चंद्र मेघांनी झाकला
काय वर्णू चांदण्यांच्या तेजाला
शोभा आली अंबराला
पडली भुरळ मनाला
मन भाळले त्या सौंदर्याला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला 20

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
आज अंगारकी चतुर्थीला
गेलो गणपती दर्शनाला
त्या भीमा तटाला
सिद्धटेक सिद्धिविनायकाला
भक्तिभावाने भक्त येती दर्शनाला
पाहुनी तो क्षण भुरळ पडती मनाला
मनापासुनी पूजीतो मी श्री गणेशाला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला 21


आवरू कसं मी मनाला
लाल हिरवी कोवळी पालवी
माझिया मनाला भुलवी
वृक्ष एक ढंग अनेक
जणु म्हातारपणी बालपण
तसे उमलले रूक्ष पानात कोवळी पानं
मन बाजींद जपत छंद 
आवरू कसं मी मनाला 22

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
दिवसाच्या सुरुवातीला
शुभ संदेश तो आला
वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा भाऊ
प्रश्न मला पडला 
माझा जन्मदिवस मला का नाही आठविला
ज्याने दिला आठवणींना उजाळा
मित्र म्हणतात त्याला
आनंदाचे क्षण दाखवी मला
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला  23

मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला
धुंद काव्हरं मन बावरं
भुलतं हरघडीला
सृष्टी सौंदर्य गोड माधुर्य
भुरळ पाडीते मला
कधी सावली कधी ऊन कधी रिमझिम धारा
भुलवी मनाला हा खेळ सारा
मन बाजींद जपत छंद
आवरू कसं मी मनाला  24


© राहुल दादा बिचकुले






महाराज आज स्वराज्याला पुन्हा तुमची गरज आहे...

जगामध्ये हेवा वाटावा असा माझा राजा पुन्हा जन्मा यावा... महाराज... ऋणानुबंध जोडले स्वराज्याचे  भाग्य असावे असे आमुचे मावळे व्हावे...