सखे

 सखे… सखे

तुझी आठवण फार येते
तू नसते जेव्हा सोबत
पण डोळ्यासमोर चित्र उभे राहते

आठवतात रोजचे दिवस
आठवते तुझी सोबत
तुझा सहवास जणु
गुलाबाचे फुल
मऊ मुलायम स्पर्श
आणि मोहक अदाकारी
सतत आठवते

आणि मन भेटीसाठी व्याकुळ होते

तुझी हवी सदा सोबत
आज, उद्या आणि कायमची
हिच साथ ग जन्मोजन्मीची

नको दुरावा
नको ग रुसवा
तुझ्याविना दिवस सरकत नाही
तु थोडी दूर जाता
मन व्याकूळ होई

कवी : राहुल दादा बिचकुले
यवत, ता. दौंड, जि. पुणे.