होते चिऊ काऊचे ते दिस
आता नाही मिळत पाहवयास
आजीच्या गोष्टीत यांना मानाच स्थान
घराच्या आढ्याला घरटं असायचं छान
अंगणात रोज दानं टिपायच्या
आमच्यासोबत उड्या मारत खेळायच्या
सरलं आमचं बालपण
हरवलं त्यात चिऊकाऊच घरपण
कुठे गेल्या कुणास ठाऊक
आजी आता गोष्ट सांगत नाही
आणि आमच्या मुलांना चिऊ काऊ समजत नाही
आम्हाला चिऊकाऊ पासुन शेत राखावं लागत नाही
पण किडे अळ्या पिकं येऊ देत नाही
चांगली होती चिऊ काऊ
आता कधीतरीच दिसते
आढ्याला बांधत नाही आता घर
आता ती कुठ राहते
आता नाही पहिल्यासारखी झाडं
ना राहिली घराला आढं
कुठुन येणार चिऊ काऊ
आपल्या मुलांना आपण चित्रातच दाऊ
अजुन वेळ गेली नाही
चिऊ काऊ पुन्हा येतील
त्यांच्यासाठी आपण करू काही
लावू फळाफुलांची देशी झाडे
ठेऊ त्यांच्यासाठी पाणी
आणि टाकु अंगणात दाणे
त्यांची घरटी मोडायची नाही
नाहीतर पुन्हा निघुन जाईल चिऊताई
एव्हढ करू मनापासुन
तर चिऊ काऊ जाणार नाही रुसुन
जागतिक चिमणी दिवसाच्या सर्वांना खुप खुप शुभेच्या
आपल्या लहान चिऊ काऊ सारख्या मुलांना चिऊ काऊ गोष्टीतुन चित्रातून न दाखवता… दाखवू आपण पुन्हा यासाठी प्रत्यकाने हातभार लावावा चिऊ काऊच्या संवर्धनात…..
कवी. राहुल दादा बिचकुले
नाथदेवराई फाउंडेशन सदस्य
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा
धन्यवाद @ माझी लेखणी