पडक्या घराच्या विसाव्याला
संसार तीचा पहुडलेला
चुलीच्या त्या धुराने
नेत्री आसु डबडबलेला
कुटुंबाचा जरी घेऊनिया भार
देह नसतो थकलेला
तुडविते रोज रानवाटा
राबराबते रानात
घास मिळावा कुटुंबाला
निस्वार्थी ती माया
कधी तक्रार नाही
घराच जपते घरपण
ती घरची गं बाई
तिच्या मायेचा ओलावा
कधी कुणा ना समजला
ओढते रोज तीच
तिच्या संसाराच्या गाड्याला
देह दिसतो कृश
पण किती ताकद अफाट
करिते प्रपंच नेटका
तीच नारी शक्ती
रोज राबराबते रानात …!
जागतिक महिला दिनाच्या सर्व महिला भगिनींना खुप खुप शुभेच्छा ...!
कवी. राहुल दादा बिचकुले
यवत. ता. दौंड जि. पुणे
संपादक : माझीलेखणी.कॉम
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा
धन्यवाद @ माझी लेखणी